09-12-2015 08:35

Մարմնամարզությամբ զբաղվելն ուղեղն ավելի ընկալունակ է դարձնում

Գիտնականների անսովոր փորձերը ցույց են տվել, որ սպորտը և մարմնամարզությունը փոփոխությունների նկատմամբ ուղեղը դարձնում են ավելի հարմարվող և ավելի ճկուն նեյրոնների միջև նոր կապերի ձևավորելու մեջ` նյարդային հյուսվածքում որոշ հորմոնների ճնշման շնորհիվ: Պարբերական ֆիզիկական վարժությունները և սպորտով զբաղվելը բարձրացնում են ուղեղի պլաստիկությունը` նրա բջիջների ընդունակությունը կապերը փոխելու մյուս նեյրոնների հետ և հիշելու նոր տեղեկատվություն: Պիզայի համալսարանի գիտնականները փորձերի արդյունքում պարզել են, որ ֆիզիկական վարժությունների ժամանակ ուղեղի կեղևը դառնում է ավելի պլաստիկ, քան հանգստի վիճակում: Ինչո՞ւ է դա տեղի ունենում: Գիտնականները ենթադրում են, որ վարժությունների տվյալ անսովոր ազդեցությունը կապված է այն բանի հետ, որ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունների ժամանակ մեր ուղեղում ընկնում է գամմա-ամինոբուտուրիկ թթվի մակարդակը` հատուկ ազդանշանային մոլեկուլների, որոնք արգելում են նյարդային բջիջների աշխատանքը:
Այդ բոլորը կարելի է օգտագործել ի օգուտ մարդու: Օրինակ՝ այդ ազդեցությունը կարելի է հարմարեցնել շիլության, ուղեղի աշխատանքի խանգարումների և այլ խնդիրների, որոնք կապված են ուղեղի նեյրոնների պլաստիկության կորստի հետ:
Գիտնականների անսովոր փորձերը ցույց են տվել, որ սպորտը և մարմնամարզությունը փոփոխությունների նկատմամբ ուղեղը դարձնում են ավելի հարմարվող և ավելի ճկուն նեյրոնների միջև նոր կապերի ձևավորելու մեջ` նյարդային հյուսվածքում որոշ հորմոնների ճնշման շնորհիվ: Պարբերական ֆիզիկական վարժությունները և սպորտով զբաղվելը բարձրացնում են ուղեղի պլաստիկությունը` նրա բջիջների ընդունակությունը կապերը փոխելու մյուս նեյրոնների հետ և հիշելու նոր տեղեկատվություն: Պիզայի համալսարանի գիտնականները փորձերի արդյունքում պարզել են, որ ֆիզիկական վարժությունների ժամանակ ուղեղի կեղևը դառնում է ավելի պլաստիկ, քան հանգստի վիճակում: Ինչո՞ւ է դա տեղի ունենում: Գիտնականները ենթադրում են, որ վարժությունների տվյալ անսովոր ազդեցությունը կապված է այն բանի հետ, որ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունների ժամանակ մեր ուղեղում ընկնում է գամմա-ամինոբուտուրիկ թթվի մակարդակը` հատուկ ազդանշանային մոլեկուլների, որոնք արգելում են նյարդային բջիջների աշխատանքը:
Այդ բոլորը կարելի է օգտագործել ի օգուտ մարդու: Օրինակ՝ այդ ազդեցությունը կարելի է հարմարեցնել շիլության, ուղեղի աշխատանքի խանգարումների և այլ խնդիրների, որոնք կապված են ուղեղի նեյրոնների պլաստիկության կորստի հետ: